پستچی

پای خسته به ركاب
انعكاس جیر جیر زنجیر
چرخهای گلی و یك خورجین-
راه طولانی ویك نامه خیس
.
.
.
و سر انجام به آن خانه رسید
.پست چی با اكراه-
مهر  ان  نامه  گشود
و چنین خواند برای ان زن
اول نام به نام خالق
پستچی...
 میدانم
-كه خودت نامه من خواهی خواند
پس پیامم تو به مادر برسان
كه پسر مثل خودت دلگیر است
چون نشد قبل  وداع ابدی
سر به دامان تو ارام دهد
و نشد دست تو را بوسه زند
و نشد...
.
.
.
پیرزن- ساكت و خاموش گریست
اسمان ساكت وخاموش گریست
پستچی
  پای خسته به ركاب
           تا رسیدن به در خانه گریست

شعرنو/پاییز۱۳۸۵

نويسنده : beytolaemeh | تاريخ : شنبه 06 مهر 1392 | نوع مطلب : [Post_Cat_Title] |