دحو الارض چه روزی است ؟ 25 ذی القعده روز دحو الارض به معنای روز گسترش زمین است . آنچه میخوانیم برگرفته از کتاب المراقبات از آثار عارف کامل میرزا جواد آقا ملکی تبریزی است : در روایات زیادی آمده است که در 25 ذی القعده کعبه نصب گردیده ، زمین گسترده شده ، آدم پایین آمده ، خلیل و عیسی متولد شدند و رحمت پخش شده است . از امیرالمومنین « ع » روایت شده است که فرمودند : اولین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد در 25 ذی القعده بود . نعمت نصب کعبه و گسترش زمین شکلی دارد و ماهیتی . شکل ظاهری آن این است که خدای متعال در این روز زمین را برای سکونت و زندگی انسان ها آفرید و از رحمتی که در این روز نازل گردید ، زمین و نعمت های آن حتی بدن و روزی ما به وجود آمد . نعمت هایی که با حس درک می شودند بالغ بر چند میلیون هستند و از اینجا می توانیم بفهمیم نعمت های غیر محسوس بیش از نعمت های محسوس است . از جمله این نعمت ها نیروهای نامرئی است که در این اجزا با تکثیر ، تحریک ، شکل دادن ، تغذیه ، زشد ، هضم ، دفع و .... فعالیت می کنند . یکی دیگر از نعمت ها وجود ملکوتی این نیروها ، قوایی که از آنها تبعیت نموده ، کارکرد و تاثیر آن بر کار نیروهای نامرئی که به شرایط زمانی ، مکانی ، وضعیت جسمی و روحی و سایر شرایط خارجی بستگی دارد ، می باشد . و اگر انسان شکل ارتباط عوالم با یکدیگر را بفهمد ، به روشنی می یابد که تمام این عوالم در سلامتی کامل هرکدام از اعضای بدن و حتی هر جزء از اجزای آن عضو نقش دارند . یکی از عالم هایی که انسان با نیروی خیال در آن دخل و تصرفات جزئی دارد عالم مثال است که بشر توانایی فهم و گستردگی آن را ندارد . به این نعمت ها بنگر و خود قضاوت کن که چگونه باید شکر این نعمت ها را به جا آوری ! و تازه اینها ظاهر نعمت هایی است که آفریننده زمین با گسترش زمین به تو عنایت نموده است . در این مورد به اختصار میتوان گفت : آنچه اهل حق و مکاشفه دریافته و روایات اهل بیت وحی « ع » به آن اشاره دارد این است که خدای متعال آدم را آفریده و او را در عالم مثال قرار داد . عالمی که در بعضی از روایات از آن به بهشت و در بعضی دیگر به شهر جابلقا تعبیر شده است و این همان بهشت آدم است که از آن به زمین فرود آمده تا با عبور از این دنیا از نعمت های مثالی ، که در عالم برزخ برای او آمده شده بهره برداری کند ، که این عالم در برابر بهشت آدم بوده و جابلسا نامیده میشود . و اگر آدم به این دنیا نمی آمد هیچگاه به نعمت های سرای آخرت نمی رسید و تمام نعمت هایی که خداوند وعده داده است از فواید سفر به این عالم بوده و این عالم ایستگاهی از ایستگاه های سفر آخرت می باشد . رَفَعَ سَمْکَهَا فَسَوَّاهَا * وَأَغْطَشَ لَیْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا * وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِکَ دَحَاهَا سقف آن را برافراشت و آن را منظّم ساخت * و شبش را تاریک و روزش را آشکار نمود * و زمین را بعد از آن گسترش داد ( سوره النازعات )

نويسنده : beytolaemeh | تاريخ : یکشنبه 07 مهر 1392 | نوع مطلب : [Post_Cat_Title] |