ترانه كجا میرود؟

مقدمه

لغت ترانه در لغت نامه دهخدا به معنای جوان خوش صورت و صاحب جمال و صاحب کمال آمده است . این كلمه  از ریشه اوستایی تورونه ( tauruna ) به معنی خرد ، تر و تازه و مفهوم دوبیتی ( رباعی ) را نیز در بر دارد اما پس از گذشت بیش از صد سال از تولد ترانه ی معاصر هنوز تعریف كامل و مشخصی كه در بر گیرنده تمامی زوایای ترانه باشد وجود ندارد. شاید یکی از دلایل آن جدی نبودن ترانه به عنوان یک شاخه ی مستقل و تاثیر گذار در نزد صاحبان ادبیات ادبیات پارسی بوده باشد.

در ادبیات پس از اسلام و با نفوذ ادبیات و عروض عرب، قالب ها و شکل های شعری آنان به سرعت در میان ایرانیان رواج یافت.و به صورت پراکنده به ترانه با تعبیرهای گوناگون اشاره شده است. مانند: حراره، گویی که مقصود از حراره شعرهایی بوده است که توسط عامه ی مردم ساخته و خوانده می شده است.

 با نگاهی اجمالی به تاریخ ترانه ی معاصر، از دوره ی بزرگانی چون میرزا علی اکبر خان شیرازی متخلص به شیدا و عارف قزوینی تا به امروز در می یابیم که در هر دوره به سبک، قالب و زبان خاصی ترانه اطلاق می شده است. آن چه ترانه نامیده می شود و کارکرد ترانه دارد در طول زمان تغییر می کند و این تغییر در روزگار ما سریع تر نیز شده است.و در حال حاضر ترانه سروده ایست كه برای آهنگسازی و خوانده شدن سروده می شود و بدون آهنگ، معنا و هویت چندانی ندارد .

 استخوان بندی یک ترانه شامل چندین بخش می‌شودكه یكی از این بخشها موضوع ترانه میباشد .عشق –اجتماع و آمیزه های هر دو... میتوانند موضوع را تشكیل دهد با علم بر این مطلب كه كلیه این موضوعات از دو دیدگاه مثبت و منفی قابل پردازش هستند. اما در گذری كوتاه به ترانه های رایج كنونی تاكید فراوان ترانه سرایان به موضوعات منفی اجتماعی و ضد عشق به صورت شفاف دیده میشود و متآسفانه رواج این گونه ترانه ها با تلفیقی از موسیقی در حال گسترش است واین رواج در كلیه سطوح مخاطبین خصوصا قشر جوان و نوجوان نیاز به ریشه یابی تخصصی دارد.  هیچ فردی نمی‌تواند شخصیت و نیت خود را پشت دفتر نگاهش مخفی كند و موسیقی هر ملتی نشان‌دهنده اتفاقاتی است كه در طول تاریخ بر رفتارهای مردم نقش بسته است.

با نگاهی اجمالی به موسیقی و ترانه های رایج كنونی اغلب افراد جامعه (جوانان ) انسان هایی مضطرب و نگران تصورمیشوند .افرادی شكست خورده با فقدان اعتماد به نفس كه در واقع چنین نیست.

با توجه به نقش جامعه در ارتقاء هنر  یك كشور-در حیطه ادبیات و شعر نیز شاعر به عنوان یكی از اجزائ جامعه ادبی دارای وظایفی است كه می بایست با كمال دقت به آنها عمل نماید و به گونه ای عمل كند كه  نه تنها مردم را از هنر دلزده نكند  بلكه باعث ارتقاع فرهنگ و بر طرف كننده احساسات منفی خصوصآ در جمعیت جوانان باشد.

پس در هنگام سرودن ترانه فراموش نكنیم كه قشر جوان جامعه كه بخشی از شخصیتش در قالب ادبیات رایج شكل خواهد گرفت بیشرین مخاطب این سبك را خواهد بود.

مقاله ای از محمد تقی اقدام در خصوص روند ترانه سرایی در ایران

نويسنده : beytolaemeh | تاريخ : شنبه 06 مهر 1392 | نوع مطلب : [Post_Cat_Title] |